شعرسالک

حباب واربرامواجِ غم سوارشوي

به آستانه ي خورشيد ره تواني يافت

به هرنفس كه سبكبارچون غبارشوي

تورا نصيبه  ازآن خوانِ بي كران بخشند

اگر به مرحمتِ ياراميد وارشوي

مكن خطاچه نهان وچه آشكارايدل

كهِ عاقبت به عقوباتِ آن دچارشوي

پي شكارِغزالان درنگ كن صياد

به هوش باش مبادا كه خود شكارشوي

وجود خويش بده دستِ بوته تقوا

كه درطرازمحك صاف  وخوش عيارشوي

مگوبجزسخنِ حق وپايمردي كن

اگرچوميثمِ تمارسربدارشوي

قسم به حرمتِ آزادگي كه مي ارزد

پي نجاتِ وطن حبسِ صدحصارشوي

چوبرق ميگذردعمر،بي امان سالك

1.   روامداركهِ پابندِ روزگارشوي

5/3/92